Print deze pagina

San Diego

Geschreven door

We hebben tijdens onze rit door de VS zeer weinig fietsers gezien, maar in San Diego werd dit anders. Er lagen zelfs hele mooie fietspaden.

Kortom het was mooi fietsen in die stad. Toen we bij het strand aankwamen, hiervan hebben we helaas geen foto’s omdat de fototoestellen in de camper lagen, hadden we officieel het doel van onze tocht bereikt.

Ik was van plan om het water in te lopen met alleen mijn fietsbroek nog aan - dit ging helaas niet door. We hadden namelijk één enorme inschattingsfout gemaakt.

We waren al bang dat wij de camper niet bij konden houden en kwijt zouden raken in San Diego. Dit is dus ook gebeurd en we hadden de afspraak gemaakt dat we door zouden rijden naar La Jolla (een wijk in San Diego). Daar zouden we de camper dan wel opzoeken bij het strand.

Jammer genoeg is alles groot in de VS, dus ook La Jolla. Hier aangekomen werd ons al gauw duidelijk dat het onbegonnen werk was om te gaan zoeken. Toch hebben wij wel meerdere pogingen gewaagd. Op een gegeven moment ben ik naar de lifeguardpost gegaan om te vragen of zij contact hadden met meerdere posten. Zij hebben voor ons de politie gewaarschuwd. Aan hen hebben wij de beschrijving gegeven van de camper. Aangezien mijn oom de taal niet spreekt, maakte ik mij hier eigenlijk wel zorgen over hem. De politie zou het doorgeven aan hun computer, zodat alle agenten beschikking zouden krijgen over deze gegevens. Wij zouden blijven wachten bij de lifeguardpost. Toen het tegen vijven liep begonnen de lifeguards in te pakken en waarschuwden ons om een slaapplaats te gaan zoeken. Ze adviseerden ons om ergens anders een plek te zoeken om te slapen, het was daar namelijk erg duur, ongeveer 500 á 600 dollar. De dichtstbijzijnde plaats om te slapen die een beetje betaalbaar was, was ongeveer 6 á 7 mile (10 á 12 km) verderop in dezelfde stad. We zijn daar gaan slapen en hebben dit adres doorgegeven aan de politie. We hebben ook het consulaat opgebeld en uitgelegd wat er aan de hand was. Zij hebben de nodige druk gezet om ervoor te zorgen dat het meer prioriteit kreeg.

De volgende dag begon mijn telefoon leeg te raken en moest ik een oplader gaan zoeken. Mijn vrouw in Nederland ook ingelicht, zij heeft ook de nodige stappen ondernomen.

Toen ben ik naar een Radio Shack (elektronicawinkel) gegaan, natuurlijk hadden deze geen oplader voor mijn telefoontoestel. De enige oplossing die ik had, was weer een nieuwe prepaid telefoon te kopen, dit heb ik toen maar gedaan.

idy was meegegaan en deze kwam ineens schreeuwend de winkel binnen. Ik snel achter haar aangerend (en gevallen, want op fietsschoenen ren je niet zo snel en heb je zeker niet zoveel grip als op gewone schoenen). Ik ben haar uit het oog verloren na mijn val en toen ze terug kwam lopen vroeg ik wat ze nou eigenlijk riep, want verstaan had ik haar niet. Ik dacht dat iemand onze fietsen had meegenomen, maar ze had Gauke met de camper voorbij zien rijden!

Hij reed richting het motel waar we geslapen hadden. Zeker waren we natuurlijk niet, maar ik had wel een sterk vermoeden dat hij naar het motel reed. Toen zijn we terug naar het motel gereden, tot onze blijdschap stond de camper inderdaad bij het motel! Wat was ik blij toen ik die “ouwe lul” weer zag, ik heb mijn oom toen zo ook genoemd in mijn emotie.

Eén positief punt hadden we nou wel. Een extra telefoon die werkte, want dat heb ik dubbel laten checken. Robin, die in het motel was achtergebleven voor het geval Gauke zou komen, vertelde dat Gauke was gebracht door dezelfde agent die wij een dag eerder hadden gesproken op het strand.

Van de zes week hadden we 5 gefietst. We hadden dus nog 1 week over.

Deze hebben wij gebruikt om San Diego, een vuurtoren die op militair terrein stond, het historische centrum van San Diego en het vliegdekschip de Midway te bekijken.

 

Lees 2384 keer Laatst aangepast op maandag, 05 mei 2014 00:08

Gerelateerde items (op tag)

Volg ons op Facebook
Volg ons